Wednesday, May 21, 2008

poem_9

WHO AM I?
Midnight Solitaire

Maybe you know me but only by name
But I tell you I am not the same
My own secret is until
Telling this to other, it is never.

Someone asked me, who am I
To give her my name, I cant deny
But the true me is not given
Doing this maybe I am forgiven.

Wherever I go, whatever I do
I, myself, I have something to know
Someday, someone to know me we’ll be
When I am already out of this world.

You, t know me want to try?
I, myself, I don’t know who I am.

(Her story was revealed in my radio program: Sika Ken Ti Napalabas...
She's looking for her father... or maybe, she wants her father to find and know here)

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Monday, May 19, 2008

poem_9

DAGITI ALLANGOGAN TI NAPALABAS
Alma P. Martinez/ UNP-Candon


Intakkubko dagitoy dakulap iti lapayag
Tapno diak mangngeg allangogan ti napalabas
Madarepespes ‘toy pusok a manglagip
Kadagidi saem ken tuok nga inpaaymo kaniak.

Lipatenka koma ngem dika a maiwaksi
Ta dagiti karim nga insapatam
Naitalimeng ditoy kaunggak
A mangpatanor allangogan ti napalabas.

Iti panagmaymaysak, lagip ti umapros
Naitukit ladawan iti kaunggak
No apay—apay, nga agingga ita
Sika pay laeng yar-arasaas ti pusok.


Inayatka’t nadarisay, pait inka intukad
Tinungpalko di karik ngem ubbaw kenka
Ita sawem man kaniak, mapabasolnak kadi?
No diak kayat a mangngegan…
Allangogan ni kalman.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Tuesday, May 13, 2008

poem_7

(Naawatko daytoy a daniw 2005 ngata iti programak a Indayon Ni Lagip)

 

Proletario A Rebolusionario

Maingel A Nalabaga A Manakigubat

Mannaniw Ti Rebolusion

 

 

SAKRIPISIO

Randy Ka Miko Ramos

 

Kadagiti oras, tiempo ken panawen

Biag ken patay innak sarsarangten

Panangted bagi ken kinatao

Para iti umili innak agsakripisio

 

Ginget dagiti bantay, tay-ak ken kapatagan

Lugar dagiti nakurapay nga intay pagor-organisaan

Tapno ipakaawat benneg nga ilablaban

Panagbaliw bulok a kagimongan

 

Maysa a gerilia innak ita nagbalinan

Nasiit a dalan, narikut a pagsaadan

Ngem sisasagana rikna ken kapanunotan

Gapu amin kenka nakurapay dasig a nagtaudan.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Monday, May 12, 2008

poem_6

PAMILIA
Kenny Oblero, Bangar La Union

Idi binangonmo ti pamiliam
Inkarim a tungpal biagmo dayta
Rigat ken nam-ay itakdermo
Isu dayta’t karim ken sapatam
Ngem ita, tinnalikudam
Apay?  Wen, apay a pinasulisogka?
Ket pamiliam nagsagaba
Wen, nagsagaba iti panagbaybay-a
Banag a nawara-wara
Palagipanka, urnosem ta adda pay tiempona
Mabawim ti naragsak a pamilia.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Saturday, May 10, 2008

poem_5

ANG MAGSASAKA
Luz Orpilla
Banayoyo, Ilocos Sur

Gising ng maaga
Maghapon nagbabata
Init ng araw di iniinda
Paglipas ng oras di alintana
Kung ika'y kakain
Kanin mo'y ubusin
Huwag na huwag sayangin
Bigas ay mahalaga sa atin
Magsasaka natin, huwag hamakin
Palay na tanim ating pagyamanin
Kasipagan nila'y pagtuonan ng pansin.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Friday, May 09, 2008

poem_4

INA
Reygie Ayson

Ina na direksyon ng aking pinapatunguhan
Mula sa sinapupunan hanggang sa kasalukuyan
Ang maging kagalang-galang at kapuri-puring mamamayan.
Nagtiis ka ina upang di mapunta sa wala at masama,
Ina na saklay sa unang hatak sa lupa
Ang liwanag sa dinidilat kong mata
Ina na una kong maestro
Sa pagtuturo di nagsasawa
Upang matutong bumasa at sumulat ng ABAKADA
Sa gabiy puyat at akoy binabantayan
Ni insekto ayaw palapitan
Ang kama ay nilagyan ng unan sa kapaligiran
Baka akoy mahulog sa tinutulogan
Lumaki akot ginagabayan
Bumagsak man sa dinadaanan di pinabayaan
Namulat akot dinadama
Aruga’t kalinga, gabay galing sayo ina
Mahalaga ka ina ng aking kinabukasan
Hirap man ng buhay ikaw ang kaagapay
Laging lumalaban at hinahatak ang daan
Inang ayaw akong iwanan
Tawirin man ang malayong daan
Ina na tumuwid sa lahat ng kamalian
At inspirasyong maipaglaban

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Thursday, May 08, 2008

poem3

ADDAKA LATTA ITI PUSOK
Darasudos, Banayoyo, IS

Addaanka iti kayaw a nangriing itoy rikna
Gagar a diak nasapulan iti naunday a panagalla-alla
Ken iti panakidangadang iti pinilik a dana
Uray pay iti saklot dagiti agididiaya a ragsak
Birbirokenka.

Naunday daydi panawen a nagsarakta
Nupay naganus idi toy nakem para kenka
Inaklon, intayoknak tunggal rabii nga aglinnailota
Taltalantanek a dana ti balligi ngem anian,
Awanka.

Aguttok latta toy barukong tunggal madakamatka
Ililinak dagiti lagip ket arakupennak iliw a nagpaiduma
Wen, awan babawik iti nakaikariak a gasat
Ngem inggana ita, agduyosak kenka…
Pluma.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Wednesday, May 07, 2008

poem2

BEHIND THE SMILES
By: Midnight Solitaire

Behind the smiles, emptiness inflames
I am living in solitude and pain
Detained by too much dreadful frustrations
Behind the smiles are divulged depressions.

The smiles cover my ferocious pain
Imprison my whole system in vain
Behind the smiles the real me is revealed
It’s the smile that emptiness is sealed.


The smiles reveal not my genuine self
But shield the sorrows my heart is holding
Smiles tell I’m happy when not
Cause deep inside me for gladness I’m yearning.

When will these would turn to reality?
Not a plagiarized smile that is faked
I long to have my old self back again
Showing real and bare smile.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook

Tuesday, May 06, 2008

poem1

DEXTER JONATHAN
by: Robin Rufa Roxas

(buti ka pa kasama mo na si lord
Avid texter siya ng DZTP
Naaksidente noong Linggo
Dex, nasaan ka man, PARA SA’YO TO)

Di akin ang gabi maging ang umaga
Kung bawat pagsikat ay di ka kasama
Bago takipsilim ako ay tulala
Sa aba ko ngayon maawa ka, Sinta…
Wala sa dasal ko ang iyong pagdating
Kusa kang tinulot nang Dios sa akin
Dios ko sa aba mo ilapit sa akin
Ang minamahal ko itakda sa akin.
Umagos ang luha na di kinukusa.
Basa ang unan ko, natulog sa dusa…
Ano pa sa hirap ang ko nadama
Habang nasa layo ang mahal kong sinta…
Ngayo’y nanganganib ang aking pag-asa.
Nilalason ako ng sarili kong nawa…
Aking sinisisi ang lagi mong wika.
Pag-ibig sa’yo ay walang pag-asa.

Posted in POEM | Permalink | Comments (0) | Email this |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook